Visie
Op chronische rugpijn
Mijn visie op chronische rugpijn veranderde ingrijpend tijdens mijn eigen herstel. Waar ik vroeger dacht dat pijn altijd voortkomt uit schade op de plek waar je die voelt, weet ik nu dat dit bij chronische pijn bijna nooit zo is.
Mijn aanpak is gebaseerd op de inzichten van vier toonaangevende experts: dr. Lorimer Moseley, dr. John E. Sarno, Alan Gordon en Timo Hans. Door hun combinatie van wetenschap, praktijkervaring en vernieuwende ideeën begreep ik eindelijk wat er écht in mijn lichaam gebeurde, en kon ik mijn eigen weg vinden naar minder pijn.
Mijn visie op chronische rugpijn veranderde ingrijpend tijdens mijn eigen herstel. Ik heb jarenlang gedacht dat pijn altijd betekende dat er iets “kapot” was in mijn rug. Nu begrijp ik dat dit bij chronische pijn vaak niet het (volledige) verhaal is.
Mijn aanpak is gebaseerd op de inzichten van vier toonaangevende experts: dr. Lorimer Moseley, dr. John E. Sarno, Alan Gordon en Timo Hans.
Hun werk gaf me niet alleen kennis, maar vooral iets wat ik jarenlang miste: helderheid en richting. Die inzichten vertaal ik vandaag naar een aanpak die begrijpelijk en praktisch is, zodat jij weet waar je kunt beginnen.
De kerninzichten achter mijn aanpak
1. Pijn wordt in het brein gemaakt (als bescherming)
Pijn is een alarmsignaal, pijn staat niet gelijk aan schade.
Je lichaam heeft geen pijnreceptoren, maar sensoren die signalen doorgeven aan je brein via het zenuwstelsel. In je brein worden die signalen, samen met eerdere ervaringen, emoties en context, vertaald naar pijn of geen pijn.
Pijn is dus een beschermingsmechanisme: een alarmsignaal om je te waarschuwen voor (mogelijk) gevaar. Bij chronische pijn is het 'alarmsysteem' overgevoelig geraakt. Je brein blijft pijn produceren, ook als er geen echt gevaar meer is.
Dit inzicht geeft ruimte: de plek waar je pijn voelt is niet altijd de oorzaak. Vaak is het systeem te alert geworden, en dat kun je stap voor stap weer trainen richting veiligheid en herstel.
Pijn is een alarmsignaal, pijn staat niet gelijk aan schade.
Je lichaam heeft geen pijnreceptoren, maar sensoren die signalen doorgeven aan je brein via het zenuwstelsel. In je brein worden die signalen, samen met eerdere ervaringen, emoties en context, vertaald naar pijn of geen pijn.
Pijn is dus een beschermingsmechanisme: een alarmsignaal om je te waarschuwen voor (mogelijk) gevaar. Bij chronische pijn is het 'alarmsysteem' overgevoelig geraakt. Je brein blijft pijn produceren, ook als er geen echt gevaar meer is.
Dit inzicht geeft ruimte: de plek waar je pijn voelt is niet altijd de oorzaak. Vaak is het systeem te alert geworden, en dat kun je stap voor stap weer trainen richting veiligheid en herstel.
2. Het autonome zenuwstelsel bepaald hoe 'aan' je systeem staat
Als je systeem te lang “aan” staat, gaat het pijnalarm sneller af.
Je autonome zenuwstelsel regelt alles wat automatisch gaat: hartslag, ademhaling, bloeddruk, spijsvertering. Het bestaat uit twee standen:
– Het orthosympathisch zenuwstelsel: de actiestand (fight, flight, freeze)
– Het parasympathisch zenuwstelsel: de rust- en herstelstand.
Bij chronische pijn blijft het systeem vaak vastzitten in de actiestand. Je lichaam produceert continu stresshormonen, je batterij raakt leeg en je voelt je gespannen en onrustig.
Die voortdurende stress maakt het zenuwstelsel overgevoelig: je brein krijgt de boodschap dat er gevaar is, ook als dat er niet (meer) is, en blijft pijn aanmaken.
Als je systeem te lang “aan” staat, gaat het pijnalarm sneller af.
Je autonome zenuwstelsel regelt alles wat automatisch gaat: hartslag, ademhaling, bloeddruk, spijsvertering. Het bestaat uit twee standen:
– Het orthosympathisch zenuwstelsel: de actiestand (fight, flight, freeze)
– Het parasympathisch zenuwstelsel: de rust- en herstelstand.
Bij chronische pijn blijft het systeem vaak vastzitten in de actiestand. Je lichaam produceert continu stresshormonen, je batterij raakt leeg en je voelt je gespannen en onrustig.
Die voortdurende stress maakt het zenuwstelsel overgevoelig: je brein krijgt de boodschap dat er gevaar is, ook als dat er niet (meer) is, en blijft pijn aanmaken.
3. Stress is breder dan werkdruk (en werkt vaak onbewust door)
Ook “onbewuste” stress kan je zenuwstelsel blijven activeren.
Stress gaat niet alleen over drukte, maar ook over perfectionisme, onderdrukte emoties, voortdurende alertheid of oude ervaringen die je systeem op scherp zetten.
Je kunt je mentaal “prima” voelen terwijl je autonome zenuwstelsel constant in de actiestand staat. Bij chronische rugpijn kan dat het pijnsysteem blijven voeden en overgevoelig houden.
Daarom kijken we niet alleen naar symptomen, maar naar wat jouw systeem structureel belast, zodat herstel weer mogelijk wordt.
Ook “onbewuste” stress kan je zenuwstelsel blijven activeren.
Stress gaat niet alleen over drukte, maar ook over perfectionisme, onderdrukte emoties, voortdurende alertheid of oude ervaringen die je systeem op scherp zetten.
Je kunt je mentaal “prima” voelen terwijl je autonome zenuwstelsel constant in de actiestand staat. Bij chronische rugpijn kan dat het pijnsysteem blijven voeden en overgevoelig houden.
Daarom kijken we niet alleen naar symptomen, maar naar wat jouw systeem structureel belast, zodat herstel weer mogelijk wordt.
4. Neuroplastische pijn / TMS: echte pijn zonder acuut weefselgevaar
Pijn kan echt zijn, ook als er geen acute schade (meer) is.
Bij neuroplastische pijn blijft het brein veilige signalen als bedreigend interpreteren, alsof het alarm blijft hangen. Sarno (TMS) en Gordon (PRT) beschrijven hoe spanning, dreiging en focus op pijn dit patroon kunnen versterken.
Dit betekent niet dat pijn “tussen je oren” zit, maar dat het zenuwstelsel een aangeleerd patroon kan ontwikkelen. En wat aangeleerd is, kan vaak ook weer afgeleerd worden.
Pijn kan echt zijn, ook als er geen acute schade (meer) is.
Bij neuroplastische pijn blijft het brein veilige signalen als bedreigend interpreteren, alsof het alarm blijft hangen. Sarno (TMS) en Gordon (PRT) beschrijven hoe spanning, dreiging en focus op pijn dit patroon kunnen versterken.
Dit betekent niet dat pijn “tussen je oren” zit, maar dat het zenuwstelsel een aangeleerd patroon kan ontwikkelen. En wat aangeleerd is, kan vaak ook weer afgeleerd worden.
5. Scans en diagnoses zijn niet altijd het volledige verhaal
Een scan kan iets laten zien, maar verklaard niet automatisch de pijn.
Bij veel mensen worden afwijkingen gevonden zonder pijn, en andersom hebben mensen pijn zonder duidelijke afwijking.
Beeldvorming kan relevant zijn, maar verklaart bij chronische rugpijn vaak niet de hele puzzel, zeker niet waarom klachten blijven terugkomen of wisselen.
Daarom combineren we medische informatie met inzicht in het pijnsysteem, stress en herstel. Zo krijg je richting in plaats van alleen een label.
Een scan kan iets laten zien, maar verklaard niet automatisch de pijn.
Bij veel mensen worden afwijkingen gevonden zonder pijn, en andersom hebben mensen pijn zonder duidelijke afwijking.
Beeldvorming kan relevant zijn, maar verklaart bij chronische rugpijn vaak niet de hele puzzel, zeker niet waarom klachten blijven terugkomen of wisselen.
Daarom combineren we medische informatie met inzicht in het pijnsysteem, stress en herstel. Zo krijg je richting in plaats van alleen een label.
6. Het 6-domeinenmodel: herstel vraagt om het totaalplaatje
Zes domeinen beïnvloeden je belastbaarheid, herstel en pijnsysteem tegelijk.
Het 6-domeinenmodel van Timo Hans laat zien hoe zes gebieden samen je belastbaarheid en herstel bepalen: stress, ademhaling, beweging, voeding, slaap en immuunsysteem.
Deze domeinen werken continu op elkaar in; raakt één gebied uit balans, dan trekt het de andere vaak mee en blijft je autonome zenuwstelsel sneller in de actiestand. In mijn aanpak brengen we eerst in kaart welke domeinen bij jou het meest verstoord zijn.
Door daar gericht te beginnen, ontstaat vaak een kettingreactie van positieve veranderingen in de andere domeinen. Zo werk je niet aan losse symptomen, maar aan het herstellen van evenwicht in je hele systeem en daarmee aan duurzame verandering.
Zes domeinen beïnvloeden je belastbaarheid, herstel en pijnsysteem tegelijk.
Het 6-domeinenmodel van Timo Hans laat zien hoe zes gebieden samen je belastbaarheid en herstel bepalen: stress, ademhaling, beweging, voeding, slaap en immuunsysteem.
Deze domeinen werken continu op elkaar in; raakt één gebied uit balans, dan trekt het de andere vaak mee en blijft je autonome zenuwstelsel sneller in de actiestand. In mijn aanpak brengen we eerst in kaart welke domeinen bij jou het meest verstoord zijn.
Door daar gericht te beginnen, ontstaat vaak een kettingreactie van positieve veranderingen in de andere domeinen. Zo werk je niet aan losse symptomen, maar aan het herstellen van evenwicht in je hele systeem en daarmee aan duurzame verandering.
De experts achter mijn visie
De experts achter
mijn visie
Dr. Lorimer Moseley
Australische pijnwetenschapper en één van de bekendste stemmen in moderne pijneducatie.
Zijn werk laat zien dat pijn een beschermingssignaal is dat het brein creëert op basis van dreiging en context, en niet één-op-één weefselschade weerspiegelt. Dit inzicht vormt de basis van hoe we chronische pijn begrijpen en benaderen.
Australische pijnwetenschapper en één van de bekendste stemmen in moderne pijneducatie.
Zijn werk laat zien dat pijn een beschermingssignaal is dat het brein creëert op basis van dreiging en context, en niet één-op-één weefselschade weerspiegelt. Dit inzicht vormt de basis van hoe we chronische pijn begrijpen en benaderen.
Dr. John E. Sarno
Amerikaanse revalidatiearts en pionier in de mind-body benadering van chronische pijn.
Hij beschreef hoe (onbewuste) spanning en emotionele druk het systeem kunnen blijven aanzetten, waardoor klachten echt blijven bestaan zonder duidelijke structurele verklaring. Zijn visie hielp veel mensen anders naar hun pijn te kijken en uit de vicieuze cirkel te stappen.
Amerikaanse revalidatiearts en pionier in de mind-body benadering van chronische pijn.
Hij beschreef hoe (onbewuste) spanning en emotionele druk het systeem kunnen blijven aanzetten, waardoor klachten echt blijven bestaan zonder duidelijke structurele verklaring. Zijn visie hielp veel mensen anders naar hun pijn te kijken en uit de vicieuze cirkel te stappen.
Alan Gordon
Amerikaanse psychotherapeut en specialist in neuroplastische pijn.
Hij ontwikkelde Pain Reprocessing Therapy (PRT), een methodiek die mensen helpt pijn te herkennen als een ‘vals alarm’ en veiligheid weer te trainen. Zijn werk verbindt praktische oefeningen met moderne inzichten over dreiging, verwachting en leerprocessen in het brein.
Amerikaanse psychotherapeut en specialist in neuroplastische pijn.
Hij ontwikkelde Pain Reprocessing Therapy (PRT), een methodiek die mensen helpt pijn te herkennen als een ‘vals alarm’ en veiligheid weer te trainen. Zijn werk verbindt praktische oefeningen met moderne inzichten over dreiging, verwachting en leerprocessen in het brein.
Timo Hans
Nederlandse fysiotherapeut, gezondheidsexpert en ontwikkelaar van het 6-domeinenmodel.
Dit model maakt zichtbaar hoe stress, ademhaling, beweging, voeding, slaap en immuunsysteem samen je belastbaarheid en herstelvermogen bepalen. Het helpt om niet op één symptoom te focussen, maar op het herstellen van evenwicht in het hele systeem.
Nederlandse fysiotherapeut, gezondheidsexpert en ontwikkelaar van het 6-domeinenmodel.
Dit model maakt zichtbaar hoe stress, ademhaling, beweging, voeding, slaap en immuunsysteem samen je belastbaarheid en herstelvermogen bepalen. Het helpt om niet op één symptoom te focussen, maar op het herstellen van evenwicht in het hele systeem.
Wil je hier dieper in duiken? In de gratis online masterclass Rugpijntransformatie verbind ik deze inzichten met jouw eigen rugpijn.
Wil je hier dieper in duiken? In de gratis online masterclass Rugpijntransformatie verbind ik deze inzichten met jouw eigen rugpijn.
Sluit je aan bij 1,500+ leden • wetenschappelijk onderbouwd
Sluit je aan bij 1,500+ leden • wetenschappelijk onderbouwd
Website
Legal
Back Pain Relief Experts
Koolzaadweg 1, 5351LP Berghem
© 2025
KvK: 98765159
Follow us
© Copyright 2025 Berghem. All Rights Reserved.